Ierland staat wereldwijd bekend als ‘The Emerald Isle’ – het Smaragdgroene Eiland. Je zou denken dat dit komt door de beroemde groene landschappen, maar het verhaal is eigenlijk veel interessanter. De bijnaam komt van een revolutionaire dichter-arts die de woorden voor het eerst op papier zette in 1795.
William Drennan: de man achter de beroemde bijnaam
De eerste keer dat de woorden “The Emerald Isle” in druk verschenen was in het gedicht ‘When Erin First Rose’ van William Drennan. Deze bijzondere man werd in 1754 geboren in Belfast als zoon van dominee Thomas Drennan van de First Presbyterian Church.
Drennan was veel meer dan alleen een dichter. Na zijn studie in Schotland keerde hij in 1778 terug naar Belfast waar hij een verloskundige praktijk opzette. Hij was een medische vernieuwer die eenvoudige maar effectieve maatregelen voorstond, zoals handen wassen om ziekten te voorkomen en inenting tegen pokken.
Politieke revolutionair en oprichter van United Irishmen
In de jaren 1780 begon Drennan politieke en creatieve werken te publiceren. Hij werd bekend om zijn steun aan katholieke emancipatie en burgerrechten – revolutionaire ideeën voor die tijd.
In 1789 verhuisde hij naar Dublin. Samen met zijn zwager Sam McTier ontwikkelde hij in 1791 het plan voor de Society of United Irishmen. In hun briefwisseling stelden ze zich voor: “een welwillende samenzwering – een complot voor het volk – de rechten van de mens en het grootste geluk van het grootste aantal als doel – echte onafhankelijkheid voor Ierland en republicanisme als specifiek doel.”
Drennan werd de leidende kracht van de vereniging in Dublin. In 1794 stond hij zelfs terecht wegens smaad. Maar toen de beweging in 1798 – het jaar van de grote opstand – gewelddadiger werd, nam hij afstand.
Het beroemde gedicht uit 1795
Het was echter in 1795 dat Drennan het gedicht “When Erin First Rose” schreef waarin voor het eerst de woorden “het Smaragdgroene Eiland” verschenen. De cruciale strofe luidt:
Arm van Erin, wees sterk! maar wees zachtmoedig als dapper;
En verheven om toe te slaan, wees nog steeds gereed om te redden;
Laat geen enkel gevoel van wraak zich aanmatigen om te verontreinigen
De zaak van, of mannen van, het Smaragdgroene Eiland.
Je kunt het volledige gedicht hier lezen.
Leven na de revolutie
In 1800 trouwde Dr. Drennan met Sarah Swanwick. In 1807 trok hij zich terug uit de medische praktijk en keerde terug naar Belfast. Daar richtte hij het Belfast Monthly Magazine op en raakte betrokken bij de Belfast Academical Institution – een van de eerste pogingen om protestanten en katholieken samen op te leiden.
Toen Drennan in 1820 overleed, liet hij in een laatste symbolisch gebaar zijn kist dragen door drie protestanten en drie katholieken – een perfecte weerspiegeling van zijn levensidealen.
Waarom de naam bleef hangen
Natuurlijk speelde het schitterende groen van Ierland een belangrijke rol bij het populair worden van de bijnaam. De Ierse landschappen met hun glooiende heuvels en groene valleien – “minstens veertig tinten” zoals Johnny Cash bezong – maakten de naam tot een perfecte beschrijving.
Maar het was Drennans poëtische visie die de woorden voor het eerst combineerde en zo de basis legde voor wat nu een wereldwijd bekende bijnaam is geworden.
Samenvatting
De bijnaam “The Emerald Isle” voor Ierland:
- Werd voor het eerst gebruikt door William Drennan in zijn gedicht ‘When Erin First Rose’ (1795)
- Drennan was arts, dichter en medeoprichter van de Society of United Irishmen
- De naam werd populair door de combinatie van poëzie en de werkelijk groene Ierse landschappen
- Drennan stond voor religieuze tolerantie en Ierse onafhankelijkheid
- Zijn laatste wens – gedragen worden door drie protestanten en drie katholieken – symboliseerde zijn idealen